Tegelprofielen

Voor binnen is aluminium aan te raden, voor natte ruimtes en buiten RVS V2A of V4A, als voordelig alternatief PVC en voor designaccenten messing. De materiaalkeuze hangt dus primair af van de plaats van gebruik en de belasting, niet alleen van de prijs.
Aluminium kan geanodiseerd of gepoedercoat worden en is daardoor in veel kleuren verkrijgbaar - zilver, zwart, wit, titaan, goud, betongrijs. Voor natte ruimtes zoals douche, keuken of buiten is RVS V2A de juiste keuze, omdat het niet roest. V4A is chloridebestendig en bedoeld voor zwembaden of kustgebieden. PVC is de voordeligste optie, maar is alleen geschikt voor weinig belaste binnenruimtes. Messing biedt een chique, warme uitstraling en komt vooral goed tot zijn recht in combinatie met donkere of aardse tegeltinten.
Alle vier de materialen zijn bij tirocco verkrijgbaar als hoek- en vierkante tegelprofielen; kwartronde profielen zijn beschikbaar in aluminium, RVS en PVC.

Tegelprofielen worden altijd tegelijk met de tegels in het dunbed gelegd - niet achteraf opgezet. Het proces omvat vijf stappen.
Stap 1: profiel op lengte afkorten, bij hoeken in verstek (45 graden) zagen of passende binnen-/buitenhoeken gebruiken.
Stap 2: tegellijm volgens de dunbedmethode op de afwerkrand aanbrengen.
Stap 3: profiel met het geperforeerde been in de lijm drukken, tot het zichtbare been vlak op de latere tegelhoogte ligt.
Stap 4: de randtegel met een smalle aansluitvoeg (ca. 2-3 mm) tot het profiel in de lijm inbedden.
Stap 5: de aansluitvoeg met voegmortel (bij natte ruimtes en buiten: flexibele of cementgebonden mortel) vullen, overtollige mortel meteen verwijderen.

Belangrijk is de keuze van de juiste profielhoogte (tegeldikte + 1-2 mm) voor het leggen. Een te laag profiel kan later niet meer vlak worden gemaakt.

Tel alle strekkende meters te beschermen tegelranden op en reken 10% bij voor snijverlies. Bij ruimtes met veel hoeken kun je beter 15% aanhouden.
Rekenvoorbeeld douchenis: twee verticale randen van 1,20 m en een bovenrand van 1,00 m geven samen 3,40 m. Met 10% snijverlies is dat 3,74 m, dus twee profiellengtes van 250 cm volstaan. Daarnaast heb je de passende hoeken nodig - per binnen- of buitenhoek een stuk. De standaardlengtes bij tirocco zijn 100 cm, 250 cm en 300 cm; de lengte van 3 meter beperkt het snijverlies bij lange banen aanzienlijk.
Tip: meet liever een keer te veel dan te weinig. Een latere nabestelling uit een andere productiecharge kan minimale kleur- of oppervlakteverschillen vertonen, vooral bij geanodiseerd aluminium en messing.

Voor de overgang tussen tegels en een andere vloerbedekking heb je geen tegelprofiel nodig, maar een overgangsprofiel of een overgangsprofiel voor hoogteverschil. Tegelprofielen zijn uitsluitend bedoeld voor de tegelzijde.
Bij gelijke opbouwhoogte (bijv. tegel 10 mm = designvloer 10 mm) volstaat een vlak overgangsprofiel in L- of T-vorm. Bij verschillende hoogtes, bijvoorbeeld tegel 10 mm naar parket 14 mm, heb je een overgangsprofiel voor hoogteverschil met helling nodig. Bij zeer dunne vloeren zoals vinyl of designvloer (2-4 mm) zijn lage hoekprofielen met een hoogte van 2-4 mm ideaal - ze worden aan de tegelzijde gemonteerd, de vinylvloer sluit direct aan op de zichtrand.
Belangrijk is verder een bewegingsvoeg tussen de twee vloeren, vooral bij hout - vloeren op houtbasis werken sterker dan tegels en hebben speling nodig.

Er zijn vier gangbare profieltypes: hoekprofielen, vierkante tegelprofielen, kwartronde profielen en flexibele tegelprofielen. Elke vorm heeft een duidelijk toepassingsdoel en bepaalde standaardhoogtes.
Hoekprofielen zijn de robuustste en veelzijdigste variant met een L-vorm. Ze zijn bij tirocco verkrijgbaar in hoogtes van 2 tot 30 mm en geschikt voor zowel dunne vinylvloeren als dikke terrastegels. Vierkante tegelprofielen hebben een hoekige, moderne uitstraling en worden vaak gebruikt bij voorzetwanden, trappen of tegelspiegels - bijpassende hoekstukken zijn beschikbaar. Kwartronde profielen hebben een afgeronde zichtrand voor zachte overgangen, doorgaans in de badkamer of bij douchebakken. Flexibele tegelprofielen hebben een getand been, waarmee ze ook om rondingen en bogen gelegd kunnen worden.
Alle types zijn verkrijgbaar als binnen- en buitenhoeken (aluminium, RVS, PVC) voor een optisch nette hoekverbinding.

In de praktijk duiden alle drie de begrippen hetzelfde product aan: een randafwerking voor gelegde tegels. Vaktechnisch is 'tegelprofiel' de overkoepelende term, die ook overgangs-, eind- en sierprofielen omvat, terwijl 'tegelstrip' en 'tegellijst' in de spreektaal specifiek voor randafwerkprofielen worden gebruikt.
Andere synoniemen die je bij het zoeken naar producten kunt tegenkomen, zijn tegeleindlijst, tegelkantprofiel, eindprofiel of kantbeschermprofiel. Bedoeld wordt altijd hetzelfde: een profiel dat de open tegelrand beschermt tegen afsplinteren en beschadiging, tegelijk voor een optisch nette overgang zorgt en vaak als struikelrandbescherming dient.
Te onderscheiden van de klassieke tegelprofielen zijn pure overgangsprofielen (bijv. tegel naar hout, opliggend) en plinten (wandafwerkingen vlak bij de vloer).

Tegelprofielen zijn technisch niet voorgeschreven, maar om drie redenen sterk aanbevolen: ze beschermen de open tegelranden tegen afsplinteren, voorkomen scherpe bovenranden en zorgen voor een optisch nette afwerking.
Alternatieven zijn slechts beperkt zinvol. Een siliconenvoeg als randafwerking veroudert snel, vergeelt en moet om de 2-5 jaar worden vernieuwd. Geslepen tegelranden (gerond) zijn duur, alleen bij bepaalde formaten mogelijk en blijven mechanisch kwetsbaar. Een vakkundig ingebouwd tegelprofiel gaat daarentegen praktisch de hele levensduur van de bedekking mee.
Bijzonder zinvol is het gebruik bij voorzetwanden, douchesokkels, raamdagkanten, keukenspiegels, traptreden en overal waar tegels aan vrije randen eindigen. In de badkamer is praktisch elke vrijliggende tegelrand een toepassingsplek.

De nette verstekzaagsnede (45 graden) is nodig wanneer je twee profielen over de hoek wilt verbinden zonder hoekstukken te gebruiken. Het juiste gereedschap hangt af van het materiaal.
Voor RVS zijn een metaalzaag met verstekbak (de eenvoudigste en nauwkeurigste methode) aan te raden, of als alternatief een haakse slijper met toerentalregeling op laag toerental, of een decoupeerzaag met HSS-zaagblad. Belangrijk is een vers, scherp zaagblad - botte bladen lopen scheef en veroorzaken bramen. Voor aluminium is een afkort- of cirkelzaag met aluminiumzaagblad geschikt, ook een decoupeerzaag met aluminiumvertanding werkt. PVC kun je met een verstekbak en een fijngetande handzaag probleemloos zagen. Messing bewerk je net als aluminium.
Na het zagen ontbraam je de zaagrand het best (vijl of schuurpapier), zodat de twee profielen in de hoeknaad vlak en zonder scherpe randen op elkaar aansluiten.